توسعه اقتصاد کشور با گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر
دیده بان پیشرفت علم، فناوری و نوآوری
دیده بان پیشرفت علم، فناوری و نوآوری
آنا گزارش می‌دهد؛

توسعه اقتصاد کشور با گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر

مصرف غیر بهینه نفت گاهی پیامدهای زیان‌آور و جبران ناپذیر زیست محیطی به همراه دارد از این‌رو صاحب نظران و کارشناسان به دنبال منابعی هستند که بتوانند به تدریج آنها را جایگزین سوخت‌های فسیلی کنند.
کد خبر : 635368
انرژی صفر



به گزارش خبرنگار گروه علم و فناوری خبرگزاری آنا؛ هرچند نفت و مشتقات آن از سرمایه‌های ارزشمند ملی و حیاتی کشورمان محسوب می‌شوند اما مصرف غیر بهینه از آنها گاهی پیامدهای زیان‌آور و جبران ناپذیر زیست محیطی به همراه دارد از اینرو صاحب نظران و کارشناسان به دنبال منابعی هستند که بتوانند به تدریج آنها را جایگزین سوخت‌های فسیلی کنند.


امروزه متخصصان بر این باورند که استفاده از انرژی‌های پاک مانند انرژی خورشیدی، بادی، زمین گرمایی، هیدورژن و ... به جای انرژی‌های حاصل از سوخت‌های فسیلی، از آلودگی‌های زیست محیطی و خطرات ناشی از آن جلوگیری خواهد کرد. از سوی دیگر آنها بر این باورند که عمر انرژی‌های فسیلی مانند نفت، گاز و زغال سنگ رو به اتمام است و بشر به زودی با چالش‌های جدید و بزرگی روبرو خواهد شد از اینرو امروزه کشورهای توسعه یافته صنعتی با جدیت به دنبال استفاده از سایر انرژی‌های موجود در طبیعت به ویژه انرژی‌های تجدید پذیر هستند.


حسین قدمیان، دکتری مهندسی انرژی و عضو هیات علمی پژوهشگاه مواد و انرژی در این خصوص به آنا می‌گوید: اجرای طرح‌های حمایتی از جمله مباحث مهمی است که دولت باید در حوزه انرژی‌های تجدید پذیر و توسعه آن توجه ویژه‌ای داشته باشد؛ دولت باید طرح‌های حمایتی مشخص و با صرفه‌ای برای بنگاه های اقتصادی ایجاد کند. کاری که اکنون در همه جای دنیا انجام می‌شود. از سوی دیگر، متاسفانه هم اکنون کشش قیمت انرژی در ایران پایین است زیرا بخش عمده‌ای از قیمت تمام شده انرژی را دولت یارانه می‌دهد. در اروپا قیمت هر کیلو وات انرژی ۱۲ تا 18 سنت یورو اما در ایران تقریبا معادل 300 تومان است که حتی به یک سنت یورو هم نمی‌رسد. در واقع قیمت آن اصلا قابل مقایسه با قیمت اروپا نیست.


توسعه اقتصاد کشور با گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر


شاید اگر ما هم مانند کشورهای دیگر منابع فسیلی نداشتیم، راه حل‌های بهتری برای تامین انرژی خودمان پیدا می‌کردیم یا با شیوه بهتری منابع را صرفه‌جویی می‌کردیم و استفاده بهینه‌ای از منابع مان داشتیم. هرچند در حال حاضر با دنیا فاصله زیادی داریم اما هنوز دیر نشده است و می‌توانیم راه کارهای صرفه جویی انرژی و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر را توسعه دهیم و با ایجاد جذابیت برای سرمایه گذاران در این حوزه، گام‌های موثری برداریم.


صرفه جویی باید در کشور معنا پیدا کند


قدمیان می‌گوید: اگر نقشه‌های خورشیدی ایران را مشاهده کنید، پتانسیل انرژی بادی و خورشیدی برای تولید الکتریسیته و آبگرمکن‌های خورشیدی بسیار زیادتر نسبت به کشور ترکیه است اما امروزه به‌روی تمام بام‌های این کشور آبگرمکن‌های خورشیدی قرار دارد و مردم از آن برای تامین سیستم گرمایشی‌شان استفاده می‌کنند. یکی از علت‌های مهمی که این فناوری‌ها اکنون در ترکیه از اقبال بیشتری برخوردار است اما در ایران کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد این است که قیمت انرژی در کشور ترکیه بسیار بالاست. در نتیجه صرفه‌جویی در این کشور معنا پیدا کرده است؛ اکنون قیمت انرژی در ترکیه بنابر میزان مصرف انرژی‌شان 8 تا 15 برابر بیشتر از ایران است. مثلا اگر قیمت یک متر مکعب گاز در ایران 340 تومان باشد در آنجا 3400 تومان است. اگر قیمت انرژی در ایران هم زیاد بود مردم سعی می‌کردند در فصل سرد سال لباس گرم بپوشند. میزان دمای سیستم‌های گرمایشی منازل‌شان را کاهش دهند و در مصرف انرژی صرفه جویی کنند.


در تأمین قطعات مشکل نداریم


عضو هیات علمی پژوهشگاه مواد و انرژی می‌گوید: در حال حاضر عملا در حوزه‌های انرژی های تجدید پذیر مشکلی در تامین قطعات نداریم. این قطعات و پنل‌های خورشیدی را می‌توانیم از کشورهایی مانند چین، روسیه و ترکیه تامین کنیم. حتی اکنون در کشور کارخانه‌های برای تولید پنل خورشیدی داریم، هرچند که سیلیکون‌های آن وارداتی است. البته این سیلیکون‌ها مصرف چندگانه‎ای ندارند که اعمال تحریم‌ها در آنها تاثیر زیادی داشته باشد. در زمینه مبدل ها نیز ایران قادر به تولید و ساخت مبدل‌های کیلو وات پایین است. مبدل‌های کیووات بالا را نیز می‌تواند وارد کند بنابراین عملا مشکلی در تامین این قطعات نداریم و وضع‌مان در حوزه انرژی‌های خورشیدی بد نیست اما یک مقدار در زمینه توربین‌های بادی از نظر تکنولوژی عقب‌تر هستیم.


حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر نقش استراتژیکی ایفا می‌کنند بنابراین ما با توجه به این حوزه می‌توانیم وابستگی‌مان را نسبت به کشورهای دیگر کاهش دهیم. حتی می‌توانیم سوخت‌های فسیلی‌مان را به کشورهای دیگر صادر کنیم. مثلا می‌توانیم لاین گازمان را به اروپا برسانیم و عملا نبض گاز اروپا را به دست بگیریم اما متاسفانه این امر تاکنون تحقق پیدا نکرده و اکنون روسیه این کار را انجام می‌دهد. در حالی که ایران منبع عظیم گاز دنیا است و می‌تواند خیلی در این زمینه از نظر اقتصادی درآمدزایی داشته باشد.


به گفته وی؛ به عنوان یک هیئت علمی هیئت علمی دانشگاه توقع‌ام از دولت این است که همه تصمیم‌ها، فرایند کارشناسی تا تصمیم را طی کنند یعنی در ابتدا باید کارشناس، متخصص، فوق تخصص، تحلیل‌های پژوهشی و فنی درستی انجام دهند، سپس آن طرح به مرحله تصیم سازی برسد. اگر تصمیم گیری‌های کشور بر اساس این پایه باشد و این مراحل را طی کند، عملا نتیجه خیلی خوبی خواهیم گرفت.


انتهای پیام/



انتهای پیام/

ارسال نظر