افزایش ضریب بازیافت نفت با مایعات یونی
دیده بان پیشرفت علم، فناوری و نوآوری
12 مرداد 1401 - 14:46
در گفت‌وگو با آنا مطرح شد؛

افزایش ضریب بازیافت نفت با مایعات یونی

دکتری مهندسی شیمی گفت: حضور مایعات یونی می‌تواند به مقدار قابل توجهی کشش بین‌سطحی محلول در تماس با نفت سنگین را کاهش دهد و منجر به افزایش ضریب بازیافت نفت شود.
کد خبر : 800412

 

گروه استان‌های خبرگزاری آنا؛ مهدی بهرنگ دانشجوی مقطع دکتری رشته مهندسی شیمی گرایش پدیده‌های انتقال و فرآیندهای جداسازی به عنوان یکی از نخستین فارغ‌التحصیلان دکتری مهندسی شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه به‌تازگی از رساله خود دفاع کرد و همراه با شهرام پژمان‌نیا دیگر دانشجوی مقطع دکتری رشته مهندسی شیمی فارغ‌التحصیل شد.

موضوع رساله مهدی بهرنگ «بررسی اثر PH و مواد شیمیایی بر پایه مایعات یونی خانواده ایمیدازولیوم به عنوان نوع جدید سورفکتانت‌ها بر بهبود فرایند ازدیاد برداشت نفت با استفاده از روش تزریق آب شوری کم» بود که در گروه مهندسی شیمی به مدیریت مصطفی نریمانی و با راهنمایی سیدنورالدین حسینی و مشاوره ناصر اخلاقی اولقی ارائه شد. داوری رساله را نیز علیرضا عظیمی و معصومه میرزایی به عهده داشتند.

بهرنگ در تشریح چکیده رساله دکتری خود با موضوع «بررسی اثر PH و مواد شیمیایی بر پایه مایعات یونی خانواده ایمیدازولیوم به عنوان نوع جدید سورفکتانت‌ها بر بهبود فرایند ازدیاد برداشت نفت با استفاده از روش تزریق آب شوری کم» توضیح داد: ppm یکی از روش‌های مناسب برای افزایش ضریب بازیافت نفت، استفاده از آب هوشمند در محدوده 500 و استفاده از مواد فعال کننده سطحی است که هر یک توانایی فعال کردن چند مکانیزم را داشته و همین امر منجر به افزایش ضریب بازیافت نفت می‌شود.

وی ادامه داد: در این تحقیق(رساله دکتری) مواد فعال کننده سطحی از خانواده ایمیدازول با نام‌های «دودسیل»، «متیل ایمیدازولیوم کلراید» و «اکتادسیل»، متیل ایمیدازولیوم کلراید به عنوان سورفکتانت‌های جدید انتخاب شد و پس از بررسی اثر نمک‌های بر پایه کلر بر کشش بین سطحی در PH های  متفاوت، اثر این مایعات یونی بر کشش بین سطحی و زاویه تماس مورد بررسی قرار گرفت.

دانش‌آموخته مقطع دکتری رشته مهندسی شیمی گرایش پدیده‌های انتقال و فرآیندهای جداسازی اضافه کرد: در نهایت با آزمایش‌های سیلاب‌زنی اثربخشی بهترین محلول‌ها بر میزان تولید نفت در فرآیندهای ازدیاد برداشت ثالثیه مورد بررسی قرار گرفت.

بهرنگ گفت: نتایج به دست آمده حاکی از آن است که  برای نفت‌های رزینی تهیه شده مقدار کشش بین‌سطحی تا مقدار 0.4 میلی نیوتن بر متر کاهش یافت، حال آنکه این مقدار برای نفت سنگین و با همان مقدار pH (11) کشش بین سطحی را تا مقدار 2.5 میلی نیوتن بر متر کاهش داد.

وی بیان کرد: با توجه به اینکه این تحقیق(رساله دکتری) بر پایه محلول‌های با شوری کم بنا نهاده شده است، تمام نمک‌های مورد نظر با غلظتی معادل ppm  500 مورد استفاده قرار گرفته‌اند تا در محدوده محلول‌های با شوری کم قرار گیرند.

دانش‌آموخته مقطع دکتری رشته مهندسی شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه افزود: پس از آن، محلول‌های بهینه در هر pH  برای بررسی اثر مایعات یونی انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتند که نتایج نشان داد؛ حضور مایعات یونی می‌تواند به مقدار قابل توجهی کشش بین سطحی محلول در تماس با نفت سنگین را کاهش دهد.

بهرنگ یادآور شد: علاوه بر این، نتایج نشان داد که حضور مایعات یونی می‌تواند میزان تغییر ترشوندگی را به سمت آبدوستی شدید برای هر دو مایع یونی سوق دهد که خود می‌تواند منجر به افزایش ضریب بازیافت نفت شود.

وی تشریح کرد: آزمایشات سیلاب‌زنی نیز حاکی از آن بود که استفاده از محلول‌های بهینه می‌تواند تا 13.1 درصد از نفت در جای مخزن را در شرایط ثالثیه تولید کند و این در حالی است که اعمال مرحله خیساندن می‌تواند این درصد را تا مقدار قابل توجه 19.5 درصد افزایش دهد که بیانگر تأثیر اثر تغییر ترشوندگی بر افزایش ضریب بازیافت نفت در کنار کاهش کشش بین‌سطحی است.

انتهای پیام/4062/

ارسال نظر